Johannes Brahms en Ein deutsches Requiem

Informatie over de componist Johannes Brahms en Ein deutsches Requiem

ludwig-michalek-johannes-brahmsEin deutsches Requiem is een groot koorwerk met solisten gecomponeerd door de Duitse componist Johannes Brahms tussen 1865 en 1868. Het is geestelijke muziek, maar zonder liturgische teksten. Het bestaat uit zeven delen en duurt ongeveer 70 tot 80 minuten, waarmee het het langste werk is van Brahms.

Ontstaansgeschiedenis
Het idee om een treurmis te schrijven kreeg Brahms al zeer vroeg. Mogelijk dat de tragische dood van zijn goede vriend Robert Schumann in 1856 dit
voornemen versterkte. In 1861 noteerde Brahms de teksten die hij wilde gebruiken op de achterzijde van het vierde lied van zijn Magelonen-Romanzen op. 33. Het lijkt erop dat de dood van zijn moeder in februari 1865 ervoor zorgde dat Brahms verder werkte aan het requiem. In april 1865 stuurt hij deel IV ter beoordeling naar Clara
Schumann. Deel I en II lijken al daarvoor gecomponeerd te zijn (echter nog zonder slot). Voor deel II gebruikte hij materiaal dat hij al eerder had geschreven in 1854, het jaar van Schumanns psychische inzinking en zelfmoordpoging, en van Brahms verhuizing naar Düsseldorf om Clara Schumann en haar zeven kinderen te helpen. Deel III is ontstaan tijdens een langer oponthoud bij Brahms’ vriend en fotograaf Julius Allgeyer in Karlsruhe en deel VI en VII in de zomer van 1866 in Lichtental (bij Baden-Baden) en/of in Winterthur. Wat het vijfde deel is in de huidige versie werd pas in mei 1868 geschreven en na de twee eerste uitvoeringen aan het werk toegevoegd. Ein deutsches Requiem is geen treurmuziek. De centrale gedachte van het werk is niet de eeuwige rust van de overledenen, maar voor alles de troost voor degenen die het leed dragen, muziek dus voor de levenden. Zo begint Brahms’ requiem met de tekst “Selig sind, die da Leid tragen, denn sie sollen getröstet werden” (Zalig de treurenden want zij zullen getroost worden: Matteüs 5:4), terwijl de traditionele Latijnse requiemmis begint met “Requiem eternam dona eis, Domine” (“Geef hun de eeuwige rust, Heer”). Brahms liet met opzet de christelijke dogma’s weg.

Componist: Johannes Brahms

ludwig-michalek-johannes-brahmsGeboren: 7 mei 1833 te Hamburg, Duitsland. Overleden: 3 april 1897 te Wenen, Oostenrijk.

Johannes Brahms stamde uit een eenvoudige Hamburgse familie. Hij kreeg op zevenjarige leeftijd pianoles van Cossel en later van Eduard Marxsen. Al op 18-jarige leeftijd schreef Brahms zijn eerste compositie, het Scherzo in es-klein. Brahms raakte bevriend met Schumann die erg onder de indruk was van Brahms’ talent en er voor zorgde dat zijn werken gedrukt werden. In 1862 vestigde Brahms zich definitief in Wenen waar hij vele concerten gaf zoals: werken van Bach, Beethoven en Schumann. Daarna maakte hij concertreizen naar onder andere Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Nederland. Ein deutsches Requiem, een compositie waaraan hij reeds lange tijd werkte, voltooide hij uiteindelijk in 1866. Na 20 jaar werken voltooide Brahms zijn eerste symfonie in 1876. Vanaf 1881 hield Brahms zich steeds intensiever met componeren bezig. In deze periode ontstonden vier symfonieën, viool-concerten, pianoconcerten en concerten voor viool en cello, talrijke pianostukken, sonates voor cello en piano, een strijkkwintet, een trio voor strijkers en piano, werken voor klarinet. Zijn laatste werken zijn illustratief voor zijn laatste levensjaren: die van een door het verlies van dierbare vrienden terneergeslagen man en van de mens die berust in een naderende dood.

Reacties gesloten